شاعر / نویسنده : مرضیه آرایش

ستم بود و آتش، ستم بود و خنجر
ستم بود و قنداقۀ سرخ اصغر
ستم بود و غربت، ستم بود وناله
ستم بود وفردای دلگیر خواهر
ستم بود و فردا میان اسیران
غریبی و بر روی سر نیزه ها،سر
ستم بود و تنها صدایی شکسته
که فریاد می زد: برادر! برادر!
بمان کربلا یک نیستان غریبی است
بمان تو بمان تو بمان جان مادر
بمان سهم من جز غریبی نبوده ست
ببین نعش قاسم، ببین نعش اکبر
ستم بود تنها صدایی شکسته
که فریاد می زد : برادر ! برادر...