در آن حال " آمنه " در عالم سرگشتگی می دید:

به بام خانه اش بس آبشار نور می بارد

و هر دم یک ستاره در سرایش می چکد رنگین و نورانی

و زین قدرت نمایی ها نصیب او -

شگفتی بود و حیرانی.....................

 

AKSGIF.IR- rasool akram mohammad gifتصاویر متحرک حضرت محمد (ص)

 

 


 

ای حق نیافریده کسی را مثال تو

خورشید جلوه ایست ز نور  جمال تو

ای محرم حریم خداوند ذو الجلال

ای عقل مانده  مات ز جاه و جلال تو

 تصاویر متحرک ولادت پیامبر.shabhayetanhayi (6)

 

------------(دکلمه – 17 ربیع )----

زمین و آسمان " مکه " آن شب نورباران بود

و موج عطر گل در پرنیان باد می پیچید -

امید زندگی در جان موجودات می جوشید -

هوا آغشته با عطر شفا بخش بهاران بود

شبی مرموز و رویایی -

به شهر " مکه " مهد پاک جانان دختر مهتاب می خندید

شبانگه ساحت " ام القری " در خواب می خندید

ز باغ آسمان نیلگون صاف و مهتابی -

دمادم بس ستاره می شکفت و آسمان پولک نشان می شد

صدای حمد و تهلیل شباویزان خوش آهنگ -

به سوی کهکشان میشد.

*****

دل سیاره ها در آسمان حال تپیدن داشت -

و دست باغبان آفرینش در چنان حالت -

سر " گل آفریدن " داشت.

*****

شگفتی خانه ی " ام القری " در انتظار رویدادی بود

شب جهل و ستمکاری -

به امید طلوع بامدادی بود.

سراسر دستگاه آفرینش اضطرابی داشت

و نبض کائنات از انتظاری دم به دم می زد

همه سیاره ها در گوش هم آهسته می گفتند

که: امشب نیمه شب خورشید می تابد

ز شرق آفرینش اختر امید می تابد

*****

در آن حال " آمنه " در عالم سرگشتگی می دید:

به بام خانه اش بس آبشار نور می بارد

و هر دم یک ستاره در سرایش می چکد رنگین و نورانی

و زین قدرت نمایی ها نصیب او -

شگفتی بود و حیرانی

*****

در آن دم مرغکی را دید با پرهای یاقوتی

و منقاری زمردفام

که سویش پر کشید از بام -

و در صحن سرا پر زد

و پرهای پرندین ره به پهلوی زن دردآشنا سائید

به ناگه درد او آرام شد، آرام

به کوته لحظه ای گرداند سر را " آمنه " با هاله امید

تنش نیرو گرفت و در دلش نور خدا تابید

چو دید آن حاصل کون و مکان و لطف سرمد را -

دو چشمش برق زد تا دید رخشان چهر " احمد "  را -

شنید از هر کران عطر دلاویز محمد را

سپس بشنید این گفتار وحی آمیز:

- الا، " ای آمنه " ای مادر پیغمبر خاتم!

سرایت خانه ی توحید ما باد و مشید باد

سعادت همره جان تو و جان " محمد " باد

*****

بدو بخشیده ایم ای " آمنه " ای مادر تقوا!

صدای دلکش " داوود " و حب " دانیال" و عصمت " یحیی "

به فرزند تو بخشیدیم

کردار" خلیل " و قول " اسماعیل " و حسن چهره ی  " یوسف "

شکیب  " موسی عمران " و زهد و عفت " عیسی "

بدو دادیم: خلق " آدم " و نیروی  " نوح " و طاعت " یونس "

وقار و صولت " الیاس " و صبر بی حد " ایوب "

بود فرزند تو یکتا -

بود دلبند تو محبوب -

سراسر پاک -

سراپا خوب.

*****

دو گوش " آمنه " بر وحی ذات پاک سرمد بود

دو چشم " آمنه " در چشم رخشان " محمد " بود -

که ناگه دید روی دخترانی آسمانی را -

به دست این یکی ابریق سیمین در کف آن‌ دیگری ‌طشت ‌زمرد بود

دگر حوری، پرندی چون گل مهتاب در کف داشت

" محمد " را چو مروارید غلتان شستشو دادند

به نام پاک یزدان بوسه ها بر روی او دادند

سپس از آستین کردند بیرون " دست قدرت " را -

زدند از سوی درگاه خداوندی -

میان شانه های حضرتش " مهر نبوت " را

سپس در پرنیانی نقره گون، آرام پیچیدند

وز آنجا " آسمان دختران " بر " عرش " کوچیدند.

همان شب قصه پردازان ایرانی خبر دادند:

که آمد تکسواری در " مدائن " سوی " نوشروان "

و گفت: ای پادشه " آتشکده ی آذرگشسب " ما -

که صدها سال روشن بود -

هم امشب ناگهان خاموش شد، خاموش

به " یثرب " یک " یهودی " بر فراز قلعه ای فریاد را سرداد:

که امشب اختری تابنده پیدا شد

و این نجم درخشان اختر فرزند " عبدالله " -

نوین پیغمبر پاک خداوندست

و انسانی کرامندست

AKSGIF.IR- rasool akram mohammad gifتصاویر متحرک حضرت محمد (ص)

یکی مرد عرب اما بیابانگرد و صحرائی

قدم بگذاشت در " ام القری " وین شعر را برخواند:

" که ای یاران مگر دیشب بخواب مرگ پیوستید؟

چه کس دید از شما آن روشنان آسمانی را؟

که دید از " مکیان ‌" آن ماهتاب پرنیانی را؟

زمین و آسمان " مکه " دیشب نورباران بود

هوا ‎آغشته به عطر شفا بخش بهاران بود

بیابان بود و تنهایی و من دیدم -

که از هر سو ستاره در زمین ما فرود آمد

به چشم خویش دیدم ماه را از جای خود کندند -

ز هر سو در بیابان عطر مشگ و بوی عود آمد.

بیابان بود و من، اما چه مهتاب دلارائی!

بیابان بود و من، اما چه اخترهای زیبائی!

بیابان، رازها دارد

ولی در شهر، آن اسرار، پیدا نیست

بیابان، نقش ها دارد که در شهر آشکارا نیست

کجا بودید ای یاران؟!

که دیشب آسمانیها زمین " مکه " را کردند گلباران

ولی گل نه، ستاره بود جای گل

زمین و آسمان " مکه " دیشب نورباران بود

هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود."

*****

به شعر آن عرب، مردم همه حالی عجب دیدند

به آهنگ عرب این شعر را خواندند و رقصیدند:

که ای یاران مگر دیشب به خواب مرگ پیوستید؟

چه کس دید از شما آن روشنان آسمانی را؟

که دید از " مکیان " آن ماهتاب پرنیانی را؟

بیابان بود و تنهایی و من دیدم -

که از هر سو ستاره در زمین ما فرود آمد

به چشم خویش دیدم ماه  را از جای خود کندند -

زهر سو در بیابان عطر مشگ و بوی عود آمد

بیابان بود و من، اما چه مهتاب دلارائی!

بیابان بود ومن، اما چه اخترهای زیبائی!

بیابان رازها دارد

ولی در شهر، آن اسرار، پیدا نیست

بیابان، نقش ها دارد که در شهر آشکارا نیست

کجا بودید ای یاران؟!

که دیشب آسمانیها زمین " مکه " را کردند گلباران

ولی گل نه، ستاره بود جای گل

زمین و آسمان " مکه " دیشب نورباران بود

هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود

*****

روانت شادمان بادا!

کجایی ای عرب ای ساربان پیر صحرایی؟!

کجایی ای بیابانگرد روشن رای بطحایی؟!

که اینک بر فراز چرخ، یابی نام " احمد " را

و در هر موج بینی اوج گلبانگ " محمد " را

" محمد " زنده و جاوید خواهد ماند

" محمد " تا ابد تابنده چون خورشید خواهد ماند

جهانی نیک می داند -

که نامی همچو نام پاک " پیغمبر " موید نیست

و مردی زیر این آسمان همتای " احمد " نیست

زمین ویرانه باد و سرنگون باد‌ آسمان پیر -

اگر بینیم روزی در جهان نام " محمد " نیست

 

---------(سرود – آسمون مهربونی)-----

تو آسمون مهربونی 

                       مثه یه ماه تک می مونی
جوونمو با تو پیر نمیشم
              جایی دیگه زنجیر نمیشم
                       من ز اسم تو سیر نمیشم
              آقام آقام یا رسول الله

تو بارون رحمت خدایی

                             صدای دل عاشقایی
من مثه تو دلبر ندیدم
             از تو مهربونتر ندیدم
                      تو جز چشات حیدر ندیدم
             آقام آقام یا رسول الله

به تو رسیدن یک خیاله 

                             تو نگاهت آب زلاله
بارون نگات سلسبیله
               تو مقام تو این دلیله
                          بال سوخته ی جبرئیله
                 آقام آقام یا رسول الله

 همیشه با قلبم صمیمی

                       تو صاحب خلق عظیمی
میرسه صدام تا به شما؟
         جون بچه هات تو رو به خدا
                         عیدیمون با شه کرببلا
            آقام آقام یا رسول الله

 ----------------------------(شعر)-------


لباس نو تنم می کنم امشب   

                   سری به میخونه میزنم امشب
به یمن مقدم حضرت خاتم

               رکورد مستی رو میشکنم امشب
مست و مجنونم/ ترانه میخونم
                شور عشق نبی کرده دگرگونم2
           میخونن امشب دلای آگاه
          هر دم و بازدم یارسول الله

آسمون ولوله است عجب شبیه 

                     ذکر یا مصطفی رو هر لبیه
ساقی میخونه شد رسول الله

                        دلا امشب تو مسجد النبیه
اومده ماه/ هر چی دل آگاهه
             زنگ درب بهشت یارسول اللهه2
           میخونن امشب دلای آگاه
         هر دم و بازدم یارسول الله

 میزنم تو گوش غصه و غم ها 

                            برای جنونم اومده لیلا
حالا که بازه سفره ی پیمبر

                  رفته این دل سوی گنبد خضرا
دلا شیداته/ عالم خاطر خواته
            عاقبت به خیریم تو دست زهراته2
          میخونن امشب دلای آگاه
        هر دم و بازدم یارسول الله

 -----------------------------------------------

 

ز یک مشرق نمایان شد دو خورشید جهان ­آرا
که رخت نور پوشاندند بر تن آسمان­ها را
دو مرآت جمال حق، دو دریای کمال حق
دو نور لایزال حق، دو شمع جمع محفل­ها
دو وجه الله ربانی، دو سرّ الله سبحانی
دو رخسار سماواتی، دو انسان خدا سیما
دو عیسی دم، دو موسی ید، دو حُسن خالق سرمد
یکی صادق یکی احمد یکی عالی یکی اعلا
یکی بنیانگر مکتب، یکی آرندة مذهب
یکی انوار را مشعل، یکی اسرار را گویا
یکی از مکه انوار رخش تابید در عالم
یکی شد در مدینه آفتاب طلعتش پیدا
یکی نور نبوت را به دل­ها تافت تا محشر
یکی نور ولایت را ز نو کرد از دمش احیا
رسد آوای قال الصادق و قال رسول­ الله
به گوش اهل عالم تا که این عالم بود بر پا
یکی جان گرامی در دو جسم پاک و پاکیزه
دو تن اما چو ذات پاک یکتا هر دو بی­ همتا
محمد کیست؟ جانِ جانِ جان عالم خلقت
که گر نازی کند، در هم فرو ریزد همه دنیا
محمد کیست؟ روح پاک کل انبیا در تن
که حتی در عدم بودند بی او انبیا یک جا
محمد کیست؟ مولایی که مولانا علی گوید:
"منم عبد و رسول الله بر من رهبر و مولا"
محمد از زمان­ها پیشتر می­ زیست با خالق
محمد از مکان پیموده ره تا اوج أو أدنی
محمد محور عالم، محمد رهبر آدم
محمد منجی هستی، محمد سید بطحا
محمد کیست؟ آنکو بوده قرآن دفتر مدحش
که وصفش را نداند کس به غیر از قادر دانا
محمد را کسی نشناخت جز حق و علی هرگز
چنان که جز خدا و او کسی نشناخت حیدر را
وضو گیرم ز آب کوثر و شویم لب از زمزم
کنم آنگه به مدح حضرت صادق سخن انشا
ششم مولا، ششم هادی، ششم رهبر، ششم سرور
که هم دریای شش گوهر بود، هم دُرّ شش دریا
صداقت از لبش ریزد، فصاحت از دمش خیزد
فلک قدر و ملک عبد و قضا مهر و قدر امضا
بسی زُهّاد و عُبّادند بی ­مهرش همه کافر
بسی عالم، بسی عارف، همه بی­ نور او أعمی
دو خورشید منیر او هشام و بو بصیر او
دو کوه حکمت و ایمان، دو بحر دانش و تقوی
مرا دین نبی، مهر علی و مذهب جعفر
سه مشعل بوده و باشد، چه در دنیا چه در عقبی
در دیگر زنم غیر از در آل علی؟ هرگز!
ره دیگر روم غیر از ره این خاندان؟ حاشا!
بهشت من بود مهر علی  و مهر اولادش
نه از محشر بود بیمم، نه از نارم بود پروا
سراپا عضو عضوم را جدا سازند از پیکر
اگر گردم جدا یک لحظه از ذرّیة زهرا­ (س)
از آن بر خویش کردم انتخابِ نام "میثم" را
که باشم همچو او در عشق ثارالله پا بر جا

 

 ----(سرود – دل دیونه غزل میخونه)----

چه بی قراره دلای عاشق  

                        اومده از ره امام صادق
از آسمون خبری درراهه
               شب، شب شادی آل اللهه
                        جشن میلاد رسول اللهه

     یا رسول الله مدد ، یا صادق3

 

شکر خدا که به کامه ایام 

                       اومده از ره رهبر اسلام
بساط شادی دلها جوره
           دل زمین و زمان مسروره
                           دامن آمنه غرق نوره

 

گلای خنده نشسته بر لب 

                    تو شب جشن رئیس مذهب
شور طرب به دلم افتاده
         می زنم از می کوثر باده
                    که دل حضرت زهرا شاده

 

 

 

به همه عالم علی امیره  

                          منکر حیدر بره بمیره
کوری چشم حسودا امشب
         برای شادی زهرا امشب
                    می خونم از دم مولا امشب
        علی علی علی، حیدر حیدر

 

اسم علی اسم کردگاره   

                        بی علی دنیا نمک نداره
بگو علی، ببری دلها رو
          بگو علی، ببری غمها رو
                    ببینی خنده به لب زهرا رو
         علی علی علی، حیدر حیدر

 

 

 

 

---------------(سرود- یه کبوتر)----

یه کبوتر از میون عرش سینه   

                     پر زده بین الحرمین مدینه
دوباره رو گنبد خضرا می شینه                                          

                          زیارت طاها شیرینه2
دلای ما تو قلب پیمبر مهمونن مهمونن
قدر پیمبر مهربونی رو می دونن می دونن
ملائکه غزل دل ودلبر می خونن می خونن
شب شب مستی و اعجازه 

           حق با دلامون همرازه
                 مسجد النبی تا به سحر بازه2
           یا رسول الله مولانا3
ملائک فرمانی از یزدان می گیرن 

             روسرش آیینه و قرآن می گیرن
دارن از پیغمبرا پیمان می گیرن

                   جشن عید ایمان می گیرن2
لبهای اهل عرش الهی خندونه خندونه
رحمت حق رو سر ما مثل بارونه بارونه
دلم به چشمای مهربونش مدیونه مدیونه
رسیده دلدار حیدر 

                امیر دنیای باور
                   صاحب خلق عظیم پیغمبر2

یا رسول الله به حال ما نیگاکن 

              بیایک هجرت به قلب عاشقا کن
مارو آقا راهی عرش خدا کن                 

                       زائر صحن کربلا کن 2
زمکه نور عشق و حقیقت می تابه می تابه
رو پهنۀ دریا خنده های مهتابه مهتابه
شب شب جد بزرگوار اربابه اربابه
دل من و  چشمای تو 

                ندیده ام همتای تو
                      حسین مِنّی ذکر لبای تو2

یا رسول ا........................................

 

------------------(شعر)------

مدح و ثنا کنم همی بذات پاک احمدی

ختم پیامبران حق ، وصف رسول سرمدی

مظهر آیت خدا امین وحی ایزدی

بتارک پیامبران سرور تاج احمدی

صلی علی محمد ص بعزت محمدی ص

شمس و قمر کند همی سجده بروی ماه او

خشم شده قامت فلک در بر پیشگاه او

صبح سفید میدهد زدیدة نگاه او

مصون شود بروز حشر هرکه بود پناه او

صل علی محمد ص بعزت محمدی ص

وصف صفات او کند خدای قادر جلیل

ستوده مدح او خدا بصد هزارها دلیل

بود طنین خوان او مسیح و آدم و خلیل

تربیت محمدی فزون بود زجبزئیل

صل علی محمد ص بعزت محمدی ص

اگر برخ برافکند نگار من همی نقاب

بهره برد ز روی او چشمة ماه و آفتاب

مینوی چهره او دهد همچو جلای چون شهاب

ز طلعت جمال او جلوه نموده ماهتاب

صلی علی محمد ص بعزت محمدی ص

کی می تواند این حقیر وصف ترا کند بیان

یا که کنم ثنای تو من ز بیان و هم زبان

ترا خدای دادگر نموده سرور جهان

اخوتا تو مدح کن بخاتم پیامبران

صلی علی محمد ص بعزت محمدی ص

 

 

 

---------------(شعر)-----

هزارحضرت مریم کنیز مادر توست

  تورا بس است همین که بتول دختر توست

به دختران فلان وفلان نیازی نیست

         اگر خدیجه ی والامقام همسر توست

علی وفاطمه دو رحمت خداوندی

         برای عالم دنیا وصبح محشر توست

به یک عروج تو جبریل از نفس افتاد

خبر نداشت که این تازه اوج یک پر توست

به عرش رفتی وماندی درآن تقرب محض

               خد برابرتو یا علی برابرتوست

تو و علی جریان ساز شیعه اید اما

          شناسنامه ی شیعه بنام جعفر توست

همیشه شکر چنین نعمتی به روی لباست

     که جعفر ابن محمد رئیس مذهب ماست

               ..........................

تو آمدی وترحم شدند دخترها

             چقدر صاحب دختر شدند مادرها

تو آمدی و رعیت شکوه عبد گرفت

               بدین طریق چه آقا شدند نوکرها

خدای خوب به جای خدای چوب نشست

                 وبا اذان تو بالا گرفت باورها

بگو مدینه ی علمی ، علی درآن است

      بگو که واجب عینی است حرمت درها

بریز شیره ی پیغمبری به کام حسین

                  که ازحسین بیای علیّ اکبرها

زمان گذشت زمان ظهور دیگر شد

            حسین ومنی انا من حسین اکبرشد

 

 

-----------(سرود-صمدی)-----

آسمونا (سراسر)3      شده امشب (منور)3

همه عالم (فدای)3           قدمای (پیمبر)3

سرود زبونم ، فقط ذک رِ یا احمده

      دل ودین وجونم، فقط ذک رِ یااحمده

               دلیل جنونم ،فقط ذک رِ یااحمده

یااحمد، نام تومیخوانم

            ای نامت ، معنی ایمانم

                        توشاهی ، به فدایت جانم

            یااحمد سیدی یا مولا

پریده دل (زسینه)3         شده جلد(مدینه)3

شده بازم (هوایی)3    روبوم یار(میشینه)3

گنبد خضرا،سرودو، درود منه

      صاحب مرقد، امین ، وجود منه

              عشق محمد ، همه تا رُ وپود منه

اسلامم، خلق وخوی احمد

         احرامم، خال روی احمد

                      درجامم، می زجوی احمد

یا احمد سیدی .....................

 

 

 

میون این (دقایق)3   دل شیعه (شدعاشق)3

دل سپردیم (همیشه)3 همگیمون (به صادق)3

اسم قشنگش ، نشسته ، به روی لبم

   شکرخدا که ، ازعشقش ، به تاب وتبم

         این آبرومه ، که من جع فری مذهبم

تا محشر، مکتبش پابرجاست

          استاد روضه ی عاشوراست

                      بنیادش ازعلی وزهراست

یا مولا یا امام صادق .....

دلی که با (ولایت )3     بمونه تا (قیامت)3

سرفرازه (بدونید)3   بخونم یک (روایت)3

کوری چشمه ،حرومی ،ونامحرما

     گفته پیمبر، تواون رو،زِعشق وصفا

                 من کنت مولا،فهذا، علی ٌمولا

تاروحی ، بین پیکر دارم

        درجامم ، شهد کوثردارم

                      درقلبم ، عشق حیدر دارو

یا حید ر یا علی یا مولا 3

 

 

---------(هرچی بگم ازتوکمه)-----

دلبر بی قرینه ام   عشق توتوی سینه ام 2

همیشه وهرلحظه هرکجا

                         اسیر نگار مدینه ام 2

یا مصطفی یامحمدا  حبیبنا حبیبنا 2

                 ...............

آمنه بانوی حرم        زند به آسمان قدم 2

دمیده گلی روی دامنش

                   که شود امیر جود وکرم 2

یامصطفی ........................

مدینه با صفا شده      جلوه گه خدا شده 2

گل ام فروه رسیدودل

                     مست می جام ولا شده 2

یاصادق آل مصطفی حبیبنا حبیبنا 2

 

 

----------------(گل باغ من )-----

گل باغ من                   به سراغ من                                                    

            طنازوجلوه گرآمد

یارمحبوبم                      دلبر خوبم

            غمخوارم ازسفرآمد

یا رسول ا...  ابالزهرا رسول ا...

تارموی تو                 خال روی  تو

         شد دام ودانه ی راهم

رخ دلجویت               چشم وابرویت 

          خورشید واختروماهم

یا رسول .............................

سرم سودای گیسوی ته داره

                 دلم مهر مه روی ته داره

اگه چشمم به ماه ملک ری بی

              نظر برطاق ابروی ته داره

یارسول ..............................

شاه انس وجان             رحمتت قرآن

            درّ دریای رسالت

حب توجنت                بغض تونیران

            نوح کشتی هدایت

یا رسول ..........................

به والله که جانانم تویی تو

              که سلطان عرساتم تویی تو

نمیدونم که جونم یا که جنگم

           همی دونم که درمونم تویی تو

یا رسول ا.......................

چه شود جانا                   ببری مارا               

             تودوربسترزهرا

آرزوی ما                     بودای مولا

           گردیم خاکستر زهرا

یا رسول ...................

 

 

---------------(دوبیتی )-----

شب راسحر آمد که محمد آمد

روزظفرآمد که محمد آمد

بتهای حرم شکست وزان بشکستن

فریاد برآمد که محمدآمد

..................

دل رفت زدست تامحمدآمد

گل دایره بست تامحمدآمد

هرگزنبودمکان بت بیت خدا

بتهابشکست تامحمدآمد

....................

نور دل مؤمنین بود درصلوات

اندوخته ی یقین بود درصلوات

تاکید کنند اولیا براین ذکر

زیراکه اصول دین بود درصلوات

........................

ای بنت وهب توروح قرآن داری

خورشید جهان فروز ایمان داری

سرچشمه نورچارده معصوم است

ای آمنه طفلی که بدامان داری

..........................

فرداکه سرازافق برآرد خورشید

شوق سفر مدینه دارد خورشید

تبریک ولادت رسول الله را

بر خاک درش جبین گذارد خورشید

.....................

گل خنده ی عاشقانه دارد امروز

جبریل بلب ترانه دارد امروز

مقصود همه وجود را بنت وهب

سربست میان خانه دارد امروز

.........................

من سائل درگاه رسول اللهم

زوار بقیع وخاک این درگاهم

درعید رسول عیدی ازدست بتول

یک تذکره کرببلا میخواهم

..........................

گهر فشان شده طبعم بپای حضرت صادق

عبادتم شده مدح وثنای حضرت صادق

گناه کارم وهرگز ره نجات ندارم

مگر به رحمت بی منتهای حضرت صادق

لبی نبی به بیان نُبی مدیحه سرایش

دل علی شده دارالولای حضرت صادق

خداکند که نصیبم شود به شهرمدینه

زیارت حرم باصفای حضرت صادق

 

---------------(شور)-----

          {گل زهرا گل زهرا 4}2

دمیده برهمه دنیا           گل زهرا گل زهرا

همه عالم شده شیدا          شده پیدا گل زهرا

گل زهرا ..........................

به اشک شوق چون دریا دل ودیده شده زیبا

طراوت میدهد گل را      گل زهرا گل زهرا

به رخساری تماشایی   به دوچشمان رؤیایی

کند جلوه به زیبایی        گل زهرا گل زهرا

جهان گیرد ازاوهستش زمین وآسمان مستش

زمام دل بود دستش       گل زهرا گل زهرا

رئیس مکتب عشق است که نامش برلب عشق است

ندای یارب عشق است   گل زهرا گل زهرا

 

*-------------------(قصیده)----

پیک حق امشب دهد هردم نوید

بوی رحمت برمشام جان وزید

شدعیان ماهی که ازحُسن رُخش

معجز شق القمر آمد پدید

آمنه قرص قمر آورده است

یاکه شمس دیگرازمشرق دمید

آمد آن شهکارحق ، کزخلقتش

احسن اله گفت خلّاق مجید

دلبری کردازتمام دلبران

جمله دلهارابه سوی خودکشید

یوسف اندر پیش وی باشدخجل

کی توان حسن جمالش را خرید

تاج فخر کائنات است این پسر

رحمةٌ للعالمین دیگررسید

نام زیبایش محمد، کوبُود

بهترین خلق خداوند حمید

مژده آمد  رحمتی کزسوی حق

بهر امت آورد دین جدید

ازقدومش گشته بتها سرنگون

دیگراندام شهان لرزد چوبید

باظهورش گشت آن آتشکده

بی اثر ازبعد دوران مدید

ازخم طاق دوابرویش چنان

لرزه برایوان کسری شدشدید

ساوه رادریاچه ای بودی چوبت

دیگرآبی کس دراین دریا ندید

گردهی گوش ازصلای عرشیان

میتوان آوای جاء الحق شنید

یارسول الله دستم رابگیر

پشت احسان ازگناه آخر خمید

 

---(ارجوزه-بیمارم من، تبدارم من)-----

ازجاخیزید ، گل بریزید، که یارمن دل بِرُبوده

ازآمنه،        یک آینه ،       تجلی ازخدانموده 

نگارمن که مکتبی ندیده ( ندیده)

                 برای کاردلبری رسیده (رسیده)

اون که دل ازهمه ربود ، طریق عاشقی گشود

اون که اگه خدانبود           خدای آسمونا بود

          ...........................

نورایزد،  وجه سرمد،   به جلوه های آنچنانی

نامش احمد،  یامحمد،     یا که خدای مهربانی

نبی رحمت خدا آمده (آمده)

               نورخدا بردل ما سرزده (سرزده)

خورشید هفت آسمونه     عشق زمین وزمونه

ماروشفاعت میکنه            مهربونه مهربونه

              ..........................

برخلایق، فجرصادق،   به جلوه ی خدا دمیده

رزق ورازق عشق وعاشق به اوج کارخودرسیده

اسمشو حق به روی دل نوشته (نوشته)

               محفل ذکرش بخدا بهشته (بهشته)

ستاره ی عشق ووفا        مدینه رو داده صفا

می کی ام ومن چی بگم     عاشقشه خود خدا

            ..........................

ای دلدارم ، تورودارم،‌  بدون تو هیچی ندارم

من سائلم ،    ناقابلم ،      تویی همه داروندام

توی گل باغ من و بهارم (بهارم)

              زندگیمو به پای تومیذارم (میذارم)

بی توفقیرم بخدا                 تویی امیرم بخدا

ازتو خوبه جدا نشم         که من میمیرم بخدا

 

--------------(بحر طویل – 17 ربیع)------

شب شوق و شب وجد و شب شور و شب پیدایش نور و شب تکرار تجلای رسولان الهی، رسد از ارض و سما و ملک و حور، گواهی که شب هجر سر آمد، سحر آمد، سحر آمد، خبر آمد، خبر آمد که شد از آب تهی رود سماوه، شده چون دامن تفتیدة صحرای قیامت کف دریاچة ساوه، خبری تازه به گوش و رسد از غیب سروش و شده آتشکدة فارس خموش و عجبا اینکه فرو ریخته یکباره به هم کنگرة کاخ مدائن، نفس پادشهان حبس شده در دل و گشتند همه لال ز گفتار، به امر احد خالق دادار، دگر راه سماوات به شیطان شده مسدود، بتان یکسره بر خاک فتادند و نگویند مگر ذکر خداوند و رسول دو سرا را.

عرش و فرش و ملک و آدمی و کوه و در و دشت و یم و قطره و مهر و مه و سیاره و منظومة شمسی و کرات و همه افلاک الی این کرة خاک ز برگ و بر و ریگ و حجر و شاخه و نخل و ثمر و بام و در و مرد و زن و پیر و جوان، ابیض و اسود، همه گویند درود و صلوات از طرف ذات خداوند تبارک و تعالی و همه عالم خلقت، به خصال و به کمال و  به جلال و به جمال و قد و بالای محمد که خداوند و ملایک همه گویند درودش، همه خوانند ثنایش، همه مشتاق لقایش، همه عالم به فدایش، همه مرهون عطایش، که خدا خلق نموده است به یمن گل رویش فلک و لوح و قلم را، ملک و جن و بشر را و همه ارض و سما را.

چار ماه است که گردیده به تن آمنه را جامة ماتم، به رخش هاله­ ای از غم، غم عبدالله والا گهرش، شوهر نیکو سیرش، اشک روان از بصرش، اشک نه خون جگرش، خون نه که یاقوت تَرش، بود یکی غنچه از آن لالة پرپر ثمرش، داشت چو جانی به برش، بلکه ز جان خوب ترش، مونس شام و سحرش، تا که شبی دید همان مادر دلباخته در خواب، که در دست گرفته است گلی خرم و شاداب، که برده است ز گل­های دگر آب، نظر کرد بر آن لالة فرخنده که برگشت، یکی قرص قمر گشت، به یک لحظه پسر گشت، نکوتر ز پدر گشت، چو بیدار شد از خواب، خوش و خرم و شاداب، دلش شد ز شعف آب، به یاد آمدش این نکته که نه ماه تمام است، مه حُسن ختام است، رسیده مه میلاد گرامی پسرش، بر رخ قرص قمرش خندد و بی­ پرده کند سیر تماشای خدا را.

لحظه­ ها بود بر آن مادر فرخندة افراشته اقبال، بسی بیشتر از سال، شب و روز زدی طایر جانش ز شعف بال، که کی جلوه کند از صدف آن گوهر اجلال، که یک بار دگر نیمه­ شبی خواب ربودش، همه شد نور وجودش، ز عنایات خداوند ودودش، عجبا دید که خورشید ز پهلوش درخشید و فروغ ابدیت به جهان یکسره بخشید، به ناگه دُر پاکش ز صدف داد ندا، کای صدف گوهر یکتای خدا، مادر انوار هدی، خیز که هنگام فراقت به سر آمد، شب تنهایی و اندوه و غمت را سحر آمد، شب میلاد گل گلشن هستی به نجات بشر آمد، چه مبارک سحری بود که ناگاه به هم درد فشردش شبی آرام در آن حجرة خاموش نه یاری نه قراری، تک و تنها ز دم احمدی خویش پراکنده در امواج فضا عطر دعا را.

دگر از درد گل انداخته رخسار نکویش، شده انوار خداوند فروزنده ز رویش، نگهش سوی سما بود و همه محو خدا بود که سقف حرمش لاله صفت باز شد و لحظة اعجاز شد و با خبر از راز شد و دید در آن درد و الم چار زن پاک، تو گویی که رسیدند ز افلاک و همانند ندارند به روی کرة خاک، یکی حضرت حوا و دگر مریم عذرا و دگر هاجر و سارا، همه مبهوت جلالش، همه بر دور جمالش، همه دیدند مقامش، همه گفتند سلامش، بگرفتند در آغوش چو جانش، زهی از عزت و شأنش، نگه هاجر و سارا به گلستان رخ حور نشانش، که در آن لحظه کف دست به پهلوش کشید از دو طرف مریم عذرا که به یکباره به پا خواست صدای خوش تکبیر ز کوه و شجر و دشت و دَرِ مکه، جهان غرق در انوارالهی شد و دیدند که مرآت جمال احد قادر سرمد، مدنی مکی ابوالقاسم ­و­محمود­ و­محمد، نبی اُمّی خاتم، به ­روی­ دامن مریم ز فروغ رخ خود کرد منور همه جا را.

بشنوید از دو لب آمنه آن مادر فرخندة احمد که چو بگذاشت قدم بر کرة خاک محمد، ز رخش نور عیان گشت و فروزنده از آن نور جهان گشت، که با جلوة ماه رخ او دیدمی از دور قصور یمن و شام و به گوش آمدم از جانب معبود ندایی که الا آمنه زادی پسری را که بود از همة خلق سرآمد، که بود آینة طلعت ذات احد قادر سرمد، که بود کنیه ابوالقاسم و نام احمد و محمود و محمد که در آن حال همان چار زن پاک، تن خوب­تر از جان ورا شسته به إبریق بهشتی، پس از آن مریم عذرا به یکی حلّة زیبای بهشتیش بپوشاند و لب خویش به لبخند گشودند و سلامش بنمودند و ستودند مقام و شرف و عزت آن پاک­ترین عبد خداوند نما را.

استاد غلامرضا سازگار

هرجا به ایه آیه قرآن که بنگرم

گفته خدا سخن ز جمال و کمال تو

ای برگزیده ای که تویی ختم انبیا

وین افتخار داده به تو ذو الجلال تو

امشب به وادی دل من شور محشر است

سرد است ان دلی که ندارد خیال تو

ای کعبه امید همه در نماز عشق

محراب ماست ابروی هچون هلال تو

دامان اهل بیت تو حبل المتین ماست 

دست توسل من و دامان آل تو

من کیستم غلام غلامان کوی تو

ای کاش پا نهد به سر من بلال تو

هر کس گشود لب چو (وفایی) به مدح تو

یک نکته هم نگفت سخن از وصال تو

-------------------(سرود)----

مثل حرمت لیلا واسه مجنون

                    توی بهت کویر نم نم بارون         

همه محو تماشای تو نورند

                   واسه شاپرکا شعله بگردون

       یا رسول الله 2 یارسول الله2

دیگه شرم اهورا رو ببین

           زلزله بارونه زمین

                    ظلمت شب نور زمین باش

مَلِک و مَلَک از اوج فلک

                گرم صدای نی لبک         

                                نازقدمهای محمد

       یا رسول الله 2 یارسول الله2

مثل حرمت لیلا واسه مجنون

                   توی بهت کویر نم نم بارون

همه محو تماشای تو نورند

                   واسه شاپرکا شعله بگردون

         یا رسول الله 2 یارسول الله2

شب شبنم گل شب اقاقی

                 شب ساغر ومستی شب ساقی

توی سطح رقیب تن دریا

                    جای پای تو تا همیشه باقی

زده ساقه ی مستانه که کسرا رو بریزه

          واسه شاپرکا شمع وجود تو عزیزه

       یا رسول الله 2 یارسول الله2

مثل حرمت لیلا واسه مجنون

                   توی بهت کویر نم نم بارون

همه محو تماشای تو نورند

                   واسه شاپرکا شعله بگردون

        یا رسول الله 2 یارسول الله2

تن سرد زمان گرم نگاهت

               زمین روشنه ازصورت ماهت

طلوع شب تاریک خشونت

                     شده خالیه چشمون سیاهت

دلم مثل پره شاپرکا بسته به آهی

        باشه دستِ تو روی سرمن بگو الهی

        یا رسول الله 2 یارسول الله2

مثل حرمت لیلا واسه مجنون

                   توی بهت کویر نم نم بارون

همه محو تماشای تو نورند

                   واسه شاپرکا شعله بگردون

        یا رسول الله 2 یارسول الله2

 

 


 

لباس نو تنم می کنم امشب   

 

                   سری به میخونه میزنم امشب
به یمن مقدم حضرت خاتم

 

               رکورد مستی رو میشکنم امشب
مست و مجنونم/ ترانه میخونم
                شور عشق نبی کرده دگرگونم2
           میخونن امشب دلای آگاه
          هر دم و بازدم یارسول الله

آسمون ولوله است عجب شبیه 

 

                     ذکر یا مصطفی رو هر لبیه
ساقی میخونه شد رسول الله

 

                        دلا امشب تو مسجد النبیه
اومده ماه/ هر چی دل آگاهه
             زنگ درب بهشت یارسول اللهه2
           میخونن امشب دلای آگاه
         هر دم و بازدم یارسول الله

 

 میزنم تو گوش غصه و غم ها 

 

                            برای جنونم اومده لیلا
حالا که بازه سفره ی پیمبر

 

                  رفته این دل سوی گنبد خضرا
دلا شیداته/ عالم خاطر خواته
            عاقبت به خیریم تو دست زهراته2
          میخونن امشب دلای آگاه
        هر دم و بازدم یارسول الله