حریم طوس مگر طـور وادی سینـاست‏

که روی ماه رضا(ع) جلوه‏‌گاه نور خداست

 

چو کعبه ساحت قدسش مطـاف اهل یقین

رواق صحن نو و کهنه مروه است و صفاست

 

‏پیمبـران به طواف و فرشتـگان در سعی‏

یکی به ذکر نماز و یکی به عرض دعاست‏

 

 

شـرف برد ز مقامش مقـام ابراهیم‏(ع)

غبار او به رخ زمزم، آب روح‌افزاست‏

 

 

به خاک او حجرالاسود استلام کند

که پاره تن پیغمبر خدا(ع) اینجاست‏

 

 

چنانکه در عرفاتـــت گنه ببخشایند

نگاه او قلم محو جرم و عفو خطاست‏

 

 

غبـــار خـــاک قـدم‌های زائـر حـرمش‏

صبا برد به شفاخانه‏‌ها که محض شفاست‏

 

 

شعاع نـور خــــدا جلوه جلال نبی‏(ص)

جمال علم علی(ع)، نور دیده زهرا(ع)ست‏

 

 

علـیّ عـالـی اعـلا کـه نـام اقـدس او

ز اسـم اعظم حق سرّ عالم الاسماست‏

 

 

سزد که بر سر خورشـیــــد سایه اندازیم‏

چنین که سایه شمس‌الشموس بر سر ماست

 

 

هماره این در رحمت به روی مردم باز

که حج ملـت ایـران و کـعبه فقراسـت‏

 

 

همیشه ملت ایران به نام او جاوید

هماره پرچم ایران به فرّ او برپاست

 

 

نشـان ز چاکری خاندان اَشتری است‏

که خامه هنر این در، ز آب زر، آراست‏

 

 

هزار و سیصد پنجاه و دو ز گردش شمس‏

کمــال یافت دَری کو جمال آب طلاست‏

 

 

زمین ببوس ریاضی! که این فضای بهشت‏

حریم حرمت سلطان دین، امام رضاسـت

 

 

زمین ببوس ریاضی! به تهنیت کامروز

ولادت شه دنیا و دین امام رضاست